səs-küylü

səs-küylü
I
прил. шумный:
1. производящий много шума, крикливый, громко разговаривающий, шумливый. Səs-küylü uşaq шумный ребенок
2. происходящий с шумом, сопровождающийся шумом. Səs-küylü müzakirələr шумные обсуждения, səs-küylü qonaqlıqlar шумные пиры, səs-küylü той шумная свадьба
3. наполненный шумом, оживленный. Səs-küylü bazar шумный рынок, səs-küylü küçə шумная улица, səs-küylü şəhər шумный город
II
нареч. шумно. İclas səs-küylü keçdi собрание прошло шумно

Azərbaycanca-rusca lüğət. Dörd cilddə. Bakı, “Şərq-Qərb”. . 2006.

Игры ⚽ Поможем написать реферат

Смотреть что такое "səs-küylü" в других словарях:

  • küylü — samit dilç. – əmələ gəlməsində küyün üstünlük təşkil etdiyi samit …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • səs-küylü — sif. Çox səs olan, gurultulu, gurultusu çox olan; qələbəlik. Səs küylü yer. Səs küylü bazar. Səs küylü məclis …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • haylı-küylü — bax hay küylü. Dəli dağ nə qədər haylı küylü, nə qədər vahiməliqorxulu olsa da . . hər dağdan daha məftunedici gəlirdi. S. R …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • səsli-küylü — bax səs küylü …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • hay-küylü — sif. Hay küy, səs səmir olan …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • cin — 1. is. 1. <ər.> Nağıllara və bəzi inanclara görə gözə görünməyən varlıq mövhumi bir məxluq. Cini tutub evdə işlədirmişlər. Cin hər işi tərsinə eləyirmiş. . Cin hər gün yalvararmış ki, üstündəki iynəyi çıxartsınlar. Çünki cinlər iynədən… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • gur — sif. 1. Güclü, qüvvətli, şiddətli. Günəşin gur şüaları. – Ocağı gur z. qaladı; Günortaya hazır oldu çığırtma. R. R.. Üfüqdən, buludlar arasından meşənin üzərinə alov rəngində gur şüalar çilənirdi. İ. Hüseynov. // Bərk. Ocaq gur z. yanır. //… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • gurultulu — sif. 1. Gurultusu olan, çox səs salan, gurultu salan. Yağış nə qədər gurultulu z. yağsa, o qədər sonra hava xoş və aydın olur. . A. D.. Səndə gurultulu bir çağlayan var; Bu dönməz çağlayan durmadan axar. M. Müş.. Gurultulu alqış(lar) – uzun sürən …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • küyüldəmək — f. Boğuq, küylü səs çıxarmaq. Meşə küyüldəyir …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • məftunedici — sif. Öz gözəlliyi ilə məftun edən; valehedici, heyranedici. Məftunedici gözəllik. Məftunedici mənzərə. – Dəli dağ nə qədər haylı küylü, nə qədər vahiməliqorxulu olsa da . . hər bir dağdan məftunedici z. gəlirdi. S. R …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • nəriltili — sif. Gurultulu, uğultulu, son dərəcə səsli küylü. Belə bir şaqqıltılı, nəriltili, gurultulu hala adət edib alışmış Fərhadoğlu dərin fikirdən ayrıldı. . S. R …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»